Szumak, jak dotrzeć

W wcześniejszym wpisie można przeczytać czy warto wybrać się do Górskiego Uzdrowiska Szumak i co w nim takiego szczególnego. Poniżej dowiesz się jak tam dotrzeć, a nie jest to takie proste zadanie.

Wyprawę do Szumaka rozpoczęliśmy w Niłowej Pustelni, do której dotarliśmy autobusem z Irkucka. W miejscowości tej zaczyna się najpopularniejsza i zarazem najkrótsza trasa dotarcie do uzdrowiska, jednak zdecydowana większość turystów nie rozpoczyna tu marszu tylko przesiada się na wynajęte samochody, którymi da się przejechać jeszcze spory kawałek. My oczywiście zdecydowaliśmy się na wędrówkę pieszą. Trasa z Niłowej Pustelni do Szumackich Źródeł ze względu na swoją popularność jest łatwa orientacyjnie. Dodatkowo znajdziemy niekiedy namalowane oznaczenia trzech niebieskich pasków lub wiszących na drzewie strzałek. Zgubić się więc nie jest tak trudno. Po drodze w kilku miejscach znajdują się przygotowane miejsca biwakowe (wiata, miejsce ogniskowe). Niestety popularność sprawie, że znajdziemy też wile niemiłych śladów bytności turystów; Rosjanie mają w zwyczaju zostawiać ogromne ilości śmieci w górach. Mimo tego szlak ten jest bardzo malowniczy, z przepięknymi jeziorkami, kilkoma wodospadami i niesamowitymi widokami z przełęczy Szumackiej.

Autobus kursowy z Irkucka zatrzymuje się na końcu Nilowej Pustyni. Jeśli w planach ma się zakupy warto wysiąść wcześniej, w centrum. Pierwsza część trasy wiedzie drogą w kierunku Chojto-Goł. Najpierw przy samym brzegu rzeki. Po przekroczeniu mostu nieznacznie oddalamy się od niej i lekko pniemy w górę, wciąż jednak pozostając na kierunku w górę biegu Ik… Po drodze mijamy dacan, za którym po niecałym 1,5 km skręcamy w prawo. Po kolejnych ok. 2 km docieramy do miejsca (liczne samochody, bufet), w którym to właśnie wiele osób zaczyna pieszą wędrówkę. Da się dojechać jeszcze dalej, ale już tylko terenowymi samochodami. Kawałek dalej należy przekroczyć rzekę Ekhe-Ger, i wędrować dalej pięknym brzozowym lasem. Po ok. 4 km dociera się do wyraźnego rozwidlenia dróg, przy którym przygotowano miejsce biwakowe (wiata, latryna, miejsce ogniskowe). Dalej należy lekko zmienić kierunek marszu na północno-wschodni. Dalej idziemy dość wyraźną drogą, aby dotrzeć do kolejnego miejsca biwakowego z tablicą informacyjną. Jest to zarazem miejsce, do którego najdalej da się dotrzeć samochodem. Dotychczas wysokość zdobywaliśmy bardzo delikatnie, teraz ścieżka będzie bardziej piąć się w górę. Wędrujemy sosnowym lasem. Po drodze pomiędzy drzewami wyłaniają się widoki okolicznych szczytów. Docieramy do dwóch urokliwych jeziorek, w tafli których odbijają się drzewa i wierzchołki gór. Tu kolejne miejsce biwakowe. Dalej czeka nas odcinek błotnisty. Po drodze jeszcze jedno jeziorko. Za nim błota jest trochę mniej. Las staje się trochę rzadszy, więcej roślinności karłowatej – widać, że zyskaliśmy sporo wysokości. Następnie trawersujemy zbocze mając rozległe widoki na dolinę rzeki Ekhe-Ger, do której powoli z powrotem wracamy oraz, trochę w tyle, na rozległą Dolinę Tunkińską. Dochodząc do Ekhe-Ger wychodzimy również ponad górną granicę lasu. Dalsza droga prowadzi doliną, na końcu której ścieżka skręca w prawo aby wspiąć się na przełęcz Szumak (2760 m n.p.m.). Niedługo po wyjściu z lasu mijamy po lewej nieduży wodospad. Kamienista ścieżka prowadzi cały czas otwartą przestrzenią zapewniając nam malownicze widoki na skaliste szczyty otaczające dolinę, a także kolejne niewielkie jeziorka. Przed skrętem w prawo w kierunku przełęczy musimy przedostać się na drugi brzeg dość wartkiego strumienia, jakim jest w tym miejscu Ekhe-Ger. Od tego momentu zaczyna się najstromsze podejście na przełęcz Szumacką.

Z przełęczy rozpościerają się przepiękne, rozległe widoki na Tunkińskie Golce. Widać m.in. dwa turkusowe jeziorka, mieszczące się tuż pod przełęczą i dolinę, do której schodzi szlak. Zejście z przełęczy prowadzi dość stromą kamienistą ścieżką. Na początku idziemy doliną dopływu Szumaka, a po przekroczeniu strumienia i za chwilę po minięciu pięknego wodospadu docieramy do głównej doliny rzeki Szumak. Dolina jest wąska i stroma, szlak wiedzie na dość dużej wysokości nad dnem doliny. Jeśli planuje się w tej okolicy nocleg, najlepiej zaopatrzyć się wcześniej w wodę bo nie ma zejścia do strumienia, a do kolejnego bocznego dopływu jest spory kawałek drogi. Miejsc na biwak znajdzie się kilka, niestety większość z kopcami śmieci.

Do Szumackich Źródeł zostało jeszcze ok. połowy dnia drogi. Szlak cały czas wiedzie wzdłuż rzeki, w większości dość wysoko nad doliną, niekiedy schodzi do samej rzeki. Docierając do kolejnego dużego dopływu tzw. Prawego Szumaka docieramy do celu, czyli do Szumackich Źródeł.

Mapy: Szumak – część 1, Szumak – część 2

Reklamy

Jedna myśl na temat “Szumak, jak dotrzeć

Dodaj własny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: